Pençe artıkları köpeklerin eski atalarının ilk ayak parmaklarının kalıntılarıdır. Köpek ailesinin üyeleri evrim sürecinde koşucular olarak uzmanlaşmaya başladıklarında, bacakları uzamış ve ayak parmakları beş parmaktan dört parmağa düşmüştür. Yabani köpeklerde arka ayaklardaki ilk parmaklar tümüyle ortadan kalkmış, ancak ön ayaktakiler, artık yere hiç değmeyen, görevini yitirmiş organlar olarak kalmışlardır.

Bu tasarım kurtlara etkileyici bir hız kazandırır. Bu hız bazı durumlarda, dört yüz metreye kadar mesafelerde saatte 55-65 kilometre olarak ölçülmüştür. Tek bir sıçrayışta beş metreye kadar sıçradıkları ölçülmüştür. Uzun mesafelerdeki dayanıklılıkları da şaşırtıcıdır. Kurt atalarına en yakın tür olan Husky’lerin yalnızca sekiz saat içinde bir kızağa 800 kilometre çektikleri bilinmektedir.

Koşma konusunda uzman hale gelmeleri, başka yönlerden ödünler verdikleri anlamına gelmektedir. Koşmaları iyileştikçe köpeklerin tırmanma ve atlama yetenekleri gerilemiştir. Fakat artan hızları ve av peşindeki dayanıklılıkları, yabani köpeklerin sıcak tropiklerden donmuş arazilere kadar tüm dünya üzerinde varlıklarını sürdürmelerine yetecek ölçüde, giderek iyice etkin ve başarılı hale gelmiştir.

Bu yüzden, körelmiş parmaklar evrimleşmeleri sırasında köpeklerin koşucu atletler haline gelmelerinin bir nedeni olmuştur. Ancak, durum böyleyse, birçok evcil köpek ırkının bu eğilimi tersine çevirmeleri tuhaf görünebilir. Kurtlarla ve Dingolarla  karşılaştırıldığında, eskinin köpek atalarından daha da uzaklaşmış olan modern köpeklerin, arka ayaklarının ‘büyük parmaklarının’ yok olmasını takiben, ön ayaklarının başparmakları olan körelmiş parmakların tümünü kaybedecekleri düşünülebilir. Bunun yerine tam tersi olmuştur. Modern köpeklerin birçok cinsinde dört körelmiş parmağın hepsi de mevcuttur. Arka ayaktakiler hiç bir zaman arka ayaktakiler kadar sert ve iyi bağlanmış değillerdir. Genellikle ayağa küçük bir deri parçasıyla gevşek şekilde bağlanmış serbest bir kemikten ve pençeden oluşur, fakat bu biçimiyle bile köpeğin evriminde küçük bir değişikliği temsil eder. Görevini ne kadar yitirmiş olursa olsun, arka ayaktaki körelmiş parmaklar bu açıdan, Dingo ya da kurttan daha çok, en azından köpeğin eski atalarına yakındır. Eski çağlara doğru bu değişim niçin ortaya çıkmıştır?

Bunun yanıtı neoteni-çocukluk özelliklerinin yetişkin hayvanlarda sürmesi olarak bilinen bir süreçte yatmaktadır. Bu köpeklerde, insan tarafından 10.000 yıl denetim altında yetiştirilmeleri sonucunda ortaya çıkan şeydir. Bunlar aslında çocuksu kurtlar haline gelmişlerdir. Üreyebilirler, fakat oyun oynama ve bir sahte ebeveyne (insan sahibine) itaat etme gibi gençliklerindeki davranış biçimlerinden çoğunu muhafaza ederler. Ayrıca,  günümüzde birçok ırkta görülen sarkık kulaklar gibi çocukluktaki anatomik özellikleri de korurlar. Fazladan körelmiş parmakların korunması da bu sürecin bir parçasıdır. Giderek daha aşırı bazı özellikleri değişik modern cinslerde üretebiliriz, fakat diğer yönlerden, kendilerinin de türediği çok uzmanlaşmış kurttan daha ilkeldirler. Diğer bir deyişle, kurdu köpeğe dönüştürmeye kalktığımızda, saati ileriye olduğu kadar geriye de çevirmiş olduk.

Bazı köpek yetiştiricilerinin körelmiş parmakla ilgili bir şeylerin yanlış olduğunu sezgisel biçimde hissetmeleri ve köpek yavruları üç ile altı günlükken bunların alınması gerektiği yönünde tavsiyede bulunmaları ilginçtir. Bu yetiştiriciler bunun uzmanlaşmayan bir eğilim olduğunu kavrayıp bunu düzeltirler. Bu körelmiş parmakların kalmasına izin verilirse bunların gelişemeyeceği ve yırtılacakları  biçiminde bir gerekçeyi de belirtirler. Bunların bacaklarının iç kısımlarında ve yerden yukarıda oldukları dikkate alındığında, böyle bir kazanın olma olasılığı düşüktür ve bu saçma bir gerekçedir. Fakat köpeklerin bacaklarını rafine hale getirme biçimindeki bilinç dışı istek o kadar güçlüdür ki bu durum göz ardı edilir.(Irkın standartlarına uygun olması için arka ayaktaki körelmiş parmakların muhafaza edildiği Briard ve Pirene Dağ Köpeği gibi bazı özel ırklar hariç.)

Yazar Hakkında


Yorum Yaz

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>